Η
αναγκαιότητα της συνεργασίας προκύπτει από το πλήθος και το μέγεθος των κοινωνικών προβλημάτων που έχουν προκαλέσει οι πολιτικές των διακυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και
οφείλουμε ως κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να βρούμε λύσεις για να ανατραπούν αυτές οι καταστροφικές για την κοινωνία, πολιτικές.
Το
41% της κυβερνητικής αλαζονείας της Ν.Δ. καταρρέει όπως φαίνεται και από τα πρόσφατα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών. Το χειρότερο όμως είναι ότι
ο κ. Μητσοτάκης δεν πήρε κανένα μήνυμα, ούτε από τους πολίτες ούτε από τις φωνές των βουλευτών και στελεχών που πληθαίνουν στο κόμμα του. Εμφανίζεται μάλιστα, αμετανόητος, αφού
υποστηρίζει ότι θα συνεχίσει τις ίδιες πολιτικές, χωρίς ενσυναίσθηση για τα προβλήματα και τη φτωχοποίηση που ταλανίζουν την κοινωνία.
Ποια είναι λοιπόν η ευθύνη των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα;
Να συζητήσουμε εστιάζοντας στις κοινές μας προσεγγίσεις και θέσεις και να καταλήξουμε σε συγκεκριμένες προτάσεις. Για παράδειγμα,
οι θέσεις μας συγκλίνουν για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας, της υπερφορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών, της φορολόγησης των υπερκερδών εταιρειών παραγωγής και παροχής ενέργειας, διυλιστηρίων, Τραπεζών, μερισμάτων.
Δηλαδή
συμφωνούμε για την πιο δίκαιη κατανομή των δημοσίων εσόδων και τον περιορισμό των κοινωνικών ανισοτήτων και της ακραίας φτώχειας που έχουν δημιουργήσει οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του κ. Μητσοτάκη.
Συμφωνούμε επίσης στη στήριξη του ΕΣΥ, τη δημόσια δωρεάν Παιδεία, την αυτοτελή-ανεξάρτητη λειτουργία του ΑΣΕΠ, την προστασία του κράτους δικαίου και τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών.
Ταυτόχρονα έχουμε ανάλογες αναφορές στην εκφορά του δημόσιου λόγου για τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη στήριξη του πρωτογενή τομέα, την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και για μερικά περιφερειακά και τοπικά θέματα.
Συμφωνούμε σε όλα; Όχι.
Υπάρχουν διακριτές διαφορές στο ιδεολογικό και πολιτικό μας πλαίσιο, στην οικονομική διαφάνεια και τη λογοδοσία του πολιτικού συστήματος αλλά και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και Άμυνας, στη διαχείριση του προσφυγικού κ.α. Στη δημόσια συζήτηση για τη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού φορέα, προσωπικά τοποθετούμαι αρνητικά και με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Τι άλλαξε άραγε από την αρνητική στάση των ίδιων πολιτικών δυνάμεων για συνεργασία με την απλή αναλογική στις εκλογές του Μαΐου 2023;
Η άρνηση αυτή οδήγησε και στην παντοκρατορία της Ν.Δ. με το 41%, αφού δε δημιουργήθηκε η ελπίδα συνεργασίας και ανατροπής. Θα επιλυθούν τα εσωτερικά προβλήματα των κομμάτων με τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού σχηματισμού; Αυτή η «γένεση» με παραπέμπει στους αποτυχημένους γάμους που αντί να επιλύσουν τα εσωτερικά προβλήματα οι ενήλικες σύζυγοι καταλήγουν να κάνουν ένα παιδί για να διασωθεί ο γάμος… Το διαζύγιο είναι δυστυχώς αναπόφευκτο.
Ας επιλύσει το κάθε κόμμα τα εσωτερικά του θέματα, διατηρώντας την οργανωτική του αυτοτέλεια και αυτονομία.
