Σήμερα, 52 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η φράση «δεν ξεχνάμε» δεν είναι τυπική. Δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε ότι πρόκειται για εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή, που παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, τις αποφάσεις του ΟΗΕ και τα ανθρώπινα δικαιώματα του κυπριακού λαού. Η Μεγαλόνησος παραμένει διχοτομημένη, με χιλιάδες αγνοούμενους, εκτοπισμένους και ένα μεγάλο μέρος της γης της υπό τουρκικό έλεγχο. Η δικαίωση δεν έχει έρθει.
Η επέτειος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα φέτος, καθώς πληθαίνουν οι πληροφορίες για νέες πρωτοβουλίες επίλυσης του Κυπριακού. Απαιτείται εγρήγορση και ξεκάθαρη στάση. Καμία πρόταση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, εάν δεν βασίζεται απαρέγκλιτα στο διεθνές δίκαιο και στα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Μια δίκαιη και βιώσιμη λύση πρέπει να διασφαλίζει διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με ενιαία κυριαρχία, ενιαία ιθαγένεια και ενιαίο διεθνές νομικό πρόσωπο, χωρίς στρατεύματα κατοχής και εγγυήσεις.
Δεν επιτρέπεται η οποιαδήποτε συμφωνία να ενταχθεί στους σχεδιασμούς εκείνων των δυνάμεων που επιδιώκουν να προσφέρουν στην Τουρκία ένα άλλοθι, διευκολύνοντας την ένταξή της στα νέα ευρω-νατοϊκά σχέδια επανεξοπλισμού και αναβαθμίζοντάς την γεωστρατηγικά.
Η μνήμη των θυμάτων, αλλά και τα θεμελιώδη εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου, επιβάλλουν να παραμείνουμε άγρυπνοι, υπερασπιζόμενοι την κυριαρχία, την ειρήνη και τα δίκαια του κυπριακού λαού.
Η Κύπρος δεν είναι διαπραγματεύσιμο νόμισμα γεωπολιτικών συμφερόντων!