Η
ελληνική οπτικοακουστική παραγωγή γνωρίζει ταχεία ανάπτυξη, με αύξηση εγχώριων έργων και διεθνή γυρίσματα. Ωστόσο, παραμένουν σοβαρά θεσμικά κενά για επιμέρους κατηγορίες εργαζομένων, όπως οι «βοηθητικοί ηθοποιοί» – καθιερωμένος όρος εδώ και δεκαετίες.
Οι βοηθητικοί ηθοποιοί εκτελούν μικρές ατάκες, αλληλεπιδράσεις με πρωταγωνιστές και άλλα καθήκοντα πέρα από τον απλό κομπάρσο, συχνά ως απόφοιτοι δραματικών σχολών. Παράλληλα, όμως, αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα σε ασφάλιση, φορολογία, αμοιβές, καθώς και υπερεργασία, ατελείωτους χρόνους αναμονής και κινδύνους εργασίας, ενώ συχνά δηλώνονται σε άσχετες ειδικότητες ή εργάζονται ανασφάλιστοι.
Η απουσία επίσημης αναγνώρισης της ειδικότητας και διακριτού ΚΑΔ δημιουργεί διοικητικές δυσκολίες, αδιαφάνεια και άνιση μεταχείριση, πλήττοντας εργαζόμενους και εύρυθμη λειτουργία παραγωγών. Σε χώρες του εξωτερικού με αξιόλογη οπτικοακουστική παραγωγή, τέτοιες κατηγορίες έχουν σαφή πλαίσια δικαιωμάτων και αμοιβών.
Για το θέμα κατέθεσα
Ερώτηση προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με τη συνυπογραφή των Ανεξάρτητων Βουλευτών, μελών των Δημοκρατών – Προοδευτικού Κέντρου.
Ζητάμε θεσμική αναγνώριση της ειδικότητας, σαφές πλαίσιο εργασιακών δικαιωμάτων/ασφάλισης, απόδοση διακριτού ΚΑΔ, καθώς και συνεργασία με επαγγελματικούς φορείς για ένα σύγχρονο πλαίσιο εναρμονισμένο με διεθνείς πρακτικές.