Η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, αλλά πεδίο ουσιαστικών λύσεων για τις πραγματικές ανάγκες των ευάλωτων πολιτών.
Τα φαινόμενα της φτωχοποίησης, της ακρίβειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αυξάνουν επικίνδυνα και η ανάγκη ισχυρών εθνικών παρεμβάσεων πέρα από τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις είναι επιτακτική.
Με την παρέμβασή μου στην Ειδική Επιτροπή για την Παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης και την παρουσίαση των δράσεων του ΟΠΕΚΑ, αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας, έθεσα επιγραμματικά τρία ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί από το υπουργείο στον κοινοβουλευτικό έλεγχο:
Γιατί δεν έχουν ενσωματωθεί οι προτεινόμενες διορθωτικές διοικητικές πράξεις που εισηγείται ο Συνήγορος του Πολίτη σχετικά με τη μη επιδοτούμενη αναδοχή
Σε ποιες ενέργειες θα προβεί για την αντιμετώπιση της μεγάλης υποστελέχωσης των υπηρεσιών σε κοινωνικούς λειτουργούς, αφού στο σύνολο της Περιφέρειας υπηρετούν μόνο 115 και παραμένουν 216 κενές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην παρέχονται στους ευάλωτους πολίτες οι αναγκαίες υπηρεσίες.
Γιατί ο ΟΠΕΚΑ εκπόνησε ένα φωτογραφικό διαγωνισμό για το πρόγραμμα υλικής βοήθειας προς ευάλωτους συμπολίτες-ΤΕΒΑ– τον οποίο ακολούθησαν οι Περιφέρειες της χώρας και απορρίφθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο, με τραγικές επιπτώσεις αφού επί δύο χρόνια δεν έλαβαν καμία βοήθεια. Επίσης αν προτίθεται το υπουργείο να επιλέξει τη χορήγηση οικονομικού ισοδύναμου αντί της υλικής βοήθειας ώστε να διαφυλάσσεται η αξιοπρέπεια των δικαιούχων.