Η απουσία ενός σαφούς και επικαιροποιημένου θεσμικού πλαισίου μετά το 2010 δημιούργησε συνθήκες αδιαφάνειας ως προς τη διαχείριση των δασών στις συνοριακές περιοχές, γεγονός που επέτρεψε, από το 2019 και μετά, την
ανάπτυξη πρακτικών που σήμερα εγείρουν σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας,
περιβαλλοντικής προστασίας και διαχείρισης της δημόσιας δασικής περιουσίας. Παράλληλα, ανακύπτουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη νομιμότητα των αναθέσεων, τη διαχείριση της δημόσιας δασικής περιουσίας, την προστασία των περιοχών Natura 2000 (η περιοχή της ΖΑΠ στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας περιλαμβάνει ορισμένες από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές της Ελλάδας, ενταγμένες στο δίκτυο Natura 2000 και στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης) και την ιχνηλασιμότητα της παραγόμενης ξυλείας.
Η Ερώτηση & ΑΚΕ, όπως κατατέθηκε: https://drive.google.com/file/d/1j_v1eWlD7etEHmPLR7-24YxwbXGd2Rv_/view?fbclid=IwY2xjawS8VmdleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFJek5abmVVRlB4cFpvYUVYc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHoT0jq8444j4J0KZuNwyWlRmkHufGqvdoEkq1ro9qAMYEkUDyL6h7M5Bkdku_aem_rWSFbATEN6kIPg97wioikA