Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών είναι ημέρα αναγνώρισης του έργου των εκπαιδευτικών αλλά και ανάδειξης των προβλημάτων που αντιμετωπίζει καθημερινά η δημόσια εκπαίδευση.
Πίσω από τις κυβερνητικές διακηρύξεις για «ψηφιακά σχολεία» και «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις», η κατάσταση στις σχολικές αίθουσες παραμένει προβληματική, με πολυπληθή τμήματα, υποστελεχωμένα σχολεία, ανεπαρκείς κτιριακές υποδομές και μια διαρκώς αυξανόμενη γραφειοκρατία που αποσπά τους εκπαιδευτικούς από το παιδαγωγικό τους έργο.Χιλιάδες αναπληρωτές παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ένα καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας, μετακινούνται κάθε χρόνο από περιοχή σε περιοχή και καλούνται να επιβιώσουν με μισθούς που εξανεμίζονται από το κόστος στέγασης και διαβίωσης.Αντί για ουσιαστικές λύσεις, η Κυβέρνηση επιλέγει μια τιμωρητική αξιολόγηση, μετακυλίοντας τις διαχρονικές δικές της ευθύνες στους ανθρώπους που καλούνται να γίνουν ταυτόχρονα παιδαγωγοί, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί και φύλακες, αβοήθητοι απέναντι στην αυξανόμενη σχολική βία και την κοινωνική κρίση που εισβάλλει καθημερινά στα σχολεία.Η έμπρακτη στήριξη των εκπαιδευτικών απαιτεί γενναία χρηματοδότηση των σχολείων, ασφαλή και σύγχρονα σχολικά κτίρια, μόνιμους διορισμούς, ενίσχυση του παιδαγωγικού τους έργου και αξιοπρεπείς αμοιβές.
Οι εκπαιδευτικοί δεν διεκδικούν τίποτα περισσότερο από Σεβασμό, Δικαιοσύνη και Αξιοπρέπεια!